શાયરી ૮

 

સુગંધ પૂછે ઝાકળ સાથે ઘડીક રમું હું બ્હાર ?

કળી કહે કે થોભ જરા હું ખોલી નાંખું દ્વાર.

બધાં જ પુષ્પો મ્હેકી એને વ્હાલ કરે છે આમ,

આ તો સૂરજનો બાબો છે કિરણ એનું નામ.

તારાઓમાં પીંછી બોળી ચીતર્યું આખ્ખી રાત,

રંગબિરંગી પાંખો પ્હેરી નીકળી પડ્યું પ્રભાત.

– કૃષ્ણ દવે